| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
بهشت یک قدم نزدیکتر می شود و دمای هوا از صورتت عبور می کند روی خط عابر پیاده کسی از تاکسی پیاده ميشود و راه می رود انگار مرزی میان اسفناج وکبوتر نيست حجم هواست
از کنار درخت سیب دربست تا بهشت صورتت خلاف می رود و مردی که خودش را گم كرده است.
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
باکی نیست بانو
جهان اتفاق ساده ایست با جنگ نرم با نرمتنان بهار، تابستان، پاييز، زمستان و دوباره بهار * بازماندگان جنگ هم مصاحبه نميکنند حتي وقتي زنت را بيشتر از مصدق دوست داري جهان بارور نميشود وقتي تو آخرين مرد سواحل مکزيکي يا در انتظار طوفان کاترينا دوباره بهار مي شود فقط همين که بگويي جهان اتفاق ساده ايست بي اوباما رومن گاري يا گاري کوپر
*عنوان فيلمي از "کيم کي دوک" کارگردان کرهاي |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
شهر با زن محال نیست بهار من تعطیل نیست هیهات توبه ات قبول یک روزِ، ناز خوابی که بی تو دیده شود خواب خوب نیست فاعلاتون فاعلاتون فاعلون آنجا که زن وزن می شود، بهار پوست تیره ات رسد به من. برقص بهار فصل آخرین هاست با جوراب شلواریو لباس سیاه با من برقصو قبول |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
به عشق به پاییز
ابر عابر آسمان است فصل ها جنوب می زند و پاییز می شود |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
از تو شب خیز می شوم و روز راست. قلبت را ادامه می دهم و باز ، می شوم روزنه روز در تو ماه را تکذیب می کنم و خوشبخت می شوم در آخرین اذان موذن زاده اردیبلی |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
به پل استر
ابرها را در يك موقعيت جديد بار دار مي كنم از روي علاقه. مي روم بام تهران در جلوه اي عجيب خودكشي طعم روزهاست شبت را پر از آلوچه مي كنم مي روم مرغزار گفت وگو در تله تئاتري عجيب مي بوسمت و شروع مي كنم پل استر مي خوانم قهوه ات كه سرد مي شود با ملايمت، هاااا مي كنم كه صورتت گرم شود ميان تابستان . عرق گيري مي چسبت و تو از خيابان سي و نهم جنب پايگاه بالتيمور به فضا ارسال مي شوي |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
غریزی Add ات می کنم که ابروهایت نرود تاجیکستان و نشوی
فرار مغزها
در مرغزار روزهای اشتباهی.
در میان مردهای اسکاتلندی
با آن همه دامن
صورتت می رود باز می رود تاجیکستان
میدان آزادی
و شغل شریفیست
فروختن کت های آقای رییس جمهور |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
دیر که غروب می شود
صورتت اشتباه می رود تجریش دربست ،آخر ابروهایت هیچ امامزاده ای نیست.. |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
روی بادبان چشمهایت زمین تنفس می کند. ماه در تو تبلور تازه ایست در انگاره ای جدید واین کشتی لای ابروهایت می رود، کانال پاناما زمین ختم روزهاست برای غصه ای که می خوانم قصه من می روم پی رخساره ات هیج ابر بارداری پا نمی دهد. پا می شوم که پرواز کرده ای پای ام که نروی بیدارتر با شب حرف بزنی دیروز قطار مرز صورتت را برد تاجیکستان میدان آزادی از مسیر تو حرف می زنم که نیست .. شبی مدارا، مدار می شوم دور گونه ات که هیچ وقت ساکشن و یا هر عمل وقیحی نکرده است بازهم زندگی نیاز به زمان دارد دامن چین دار بپوش گره گشا باش و برقص انسجام یافتگی جهان در خبر های CNN پیداست |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
می توان ولی عصر را رو به پایین رفت و شاعر بود. ولی عصر ولیِ، عصر حراج می شود بی هیوندا آوانته ای که دوست دارم بی سوناتا و بی هیچ کوفتو ایران خودرو آویزانم روی پارک ساعی پاپ کرن می خورم یک طرفه هم جریمه نمی کنند حتی پیاده رو ها هم باغ وحش می شوند و زندگی نیاز به زمان دارد... |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
مردی ، دوام نمی آورد روی زمین آسمان تویی. شهر رفته است جایی ،کسی شعر توهم نیست اشتباه می کنم برای تمام زنگ ها با زنگ ،برای تمام دیوارها نوشته ام ، زن بی موضوعیتی عجیب بی موقیت فرار برای راه که زن نیست نیست دلنوشته ام... فقط وزن است وزن است و،زن است |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
طوفان که می شود
از رنگ می روم پی انگاره ات
از سمت غرب با لپهای هنور گلی ات با دیالوگی "که هیچ چیز نشانه هیچ چیز نیست"
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط فرزادکفیلی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
عشق به ديگري ضرورت نيست حادثه است ،
عشق يه وطن ضرورت است نه حادثه ، عشق به خدا تركيبي از ضرورت و حادثه است |
|
RSS
|