کندلوس که با سن خودم /باز کوچک است /....

و دوستانم که با شعرهایشان و خودشان و خودشان که با من 

بودند و چقدر من دوستشان دارم  تا............

تنت باران بود .

از زن که زمین خوردم

سیل هم نیامد

و تو همان باران "هنوز که هنوز.........

هر صبح

صدا را بوس می کنم

تا آواز مرغهای دریایی

شاید یعنی :

هفت نمی شوم که هفته به هفته

از شعرم نباری...

شاید یعنی :

با قطره"اقیانوس را بکش

***

باز با تو ابر بازی

سیل هم نخواهد آمد